maandag 6 october
7 uur! Zoojuist "hoogwater", ergo is ook deze dag weer bijna om. Buiten slaat de museumklok, het wordt reeds schemerig. Mijn gedachten gaan in zoet, hoopvol en lieflijk gepeins uit naar huis, naast mijn papa, broer Jo, mama, vooral mama'tje! Lief moederke wat mis ik je thans, niet smartelijk, neen doch wel heb heftig 't gemis, verlangend om je dit te zeggen, wat altijd in mij was, doch vooral in dezen dagen. Wat zijt ge toch veel tekort gekomen. Wat hebt ge gewerkt en mij steeds liefdevol verzorgd. Hoe hard was ik vaak, en wie weet hoeveel pijn en leed ik U wellicht deed. Vaak heb ik het gezien! En toch was ik thuis althans hard en vermischte niet te zien, hoe ik U smartte. Thans lief moederke ben ik heel dicht bij je, zit gij hier naast mij en sluimer ik in zoet gepeins aan Uw zoo liefdevol beminnend hart, dat ik zoo vaak onrecht deed. Ik verteer van verlangen weer bij U te zijn en alles goed te maken wat ik verzaakte. Gij, mijn parel, pronkjuweel van ons leven, die mij en broerlief oh zooveel schonk, zult dat hebben wat ik gezworen heb, reeds sinds jaren: een leven als een koningin, mijn koningin, mijn lief boven alles verheven moederke. Ik zal u doen bieden in al hetgeen ik vermag aan te wenden om mijn schade in te halen. Wij zullen leven, waarlijk leven, zonder zorg, immer vreugde en nemen, van en voor elkander. Oh, heerlijke tijde dat gij hemel, ik snak ernaar. Teveel heb ik u verwaarloosd daar waar gij liefdevolle toewijding behoefdet. Denk ik terug aan de voorbije jaren, dan gevoel ik de wroeging als een niet te dragen leed. Doch, mamaatje lief, wij zullen wandelen, als voorheen 12 jaren toen ik u vergezelde door onze schoone bosschen. Dit laatste kende gij niet meer, doch alles zal uw deel worden, nimmer moge ik van u scheiden. Met u lief moederke wil ik mij wijden aan een taak en met u genieten van God's groote goeden tierenheid, dè natuur, waarmede ons leven….. is. Wij zullen weer zijn als toen als kinderen die naar u opzien en uw sprookjes indenken. Doch ook zult gij hunkeren naar mij, samen zullen wij de ongekende vreugde smaken als nooit tevoren en ook ter herinnering aan vervlogen dagen. |